Күндер бойынша реттелген элементтер: Сәрсенбі, 06 Мамыр 2020

В мире наблюдается стремительный переход на возобновляемые источники энергии. За последние несколько лет в Казахстане были введены в эксплуатацию большие солнечные и ветро- станции.
Также важно чтобы малые установки ВИЭ широко использовалась и в других сферах жизнедеятельности. Особенно в тех местах, где нет доступа к линиям электропередач. Эти установки экологичны и удобны. И в отдаленных селениях их применяют не так часто, отдавая предпочтение бензиновым и дизельным генераторам. Но это лишь вопрос привычки и времени. Чтобы малые установки ВИЭ быстрее стали частью каждодневной жизни, важно показывать их преимущества на практике.

И именно этим занимается Вадим Ахтямов, Председатель общественного фонда поддержки культуры и экологии «Сердце Азии». Он помогает фермерам Алматинской области переходить на возобновляемые источники энергии, реализуя проект при поддержке Программы Малых Грантов Глобального Экологического Фонда. По его словам, целью данного проекта является показать все преимущества перехода на возобновляемые источники энергии тем, кому они жизненно необходимы.
«До сих пор высок процент населения, проживающего в отдаленных местах, где нет доступа к линиям электропередач. Вдали от центрального электрообеспечения находятся пастбища и полевые станы скотоводов-кочевников, пчеловодов и фермеров. И значительные площади особо охраняемых природных территорий: заповедников, национальных парков. В Казахстане в настоящее время также есть около 100 очень маленьких населенных пунктов, где нет сетевого энергоснабжения.

И чтобы обеспечить себя электроэнергией, сельчане и фермеры пользуются переносными бензиновыми и дизельными генераторами электричества, в бытовом выражении именуемых «чабанками». А для приготовления горячей воды жгут уголь и дрова»,- говорит он.

Между тем, Вадим Ахтямов отметил и ряд проблем которые влечёт за собой использование «чабанок».
«Выбросы парниковых газов, пожароопасность, сложная транспортировка, финансовые затраты на закуп топлива и ремонт. А, самое главное, постоянная зависимость семей фермеров, крестьян и пчеловодов от наличия топлива и стабильной работоспособности «чабанок». В добавок к выбросам ПГ, одна «чабанка» выбрасывает в атмосферу около полутора тонн токсичных газов в год. Это — оксиды серы и азота, сажа и альдегиды, бензапирен и свинец и другие. В результате — чистый воздух полей, пастбищ, лугов, медоносных угодий загрязняется токсичными выбросами».

И его проект основанный на этих важных фактах, стремительно внедряется в деятельности фермеров Алматинской области.

Так, в крестьянских хозяйствах, личных подсобных хозяйствах нашего региона были установлены автономные солнечные мини-электростанции с мощностью 1-2кВт. А в некоторых из них есть даже небольшие солнечные водонагревательные установки (СВУ) мощностью 2,5-7,5кВт.

«Благодаря этим установкам в некоторых крестьянских хозяйствах, как, например, в КХ «Аумолдаев Б.С.» и КХ «Ынтымак», КХ «Рахат су», ЛПХ Кусаинов Г.Г.», появились появилось электричество и горячая вода. Их установили в пустовавших ранее фермерских домиках, а теперь там поселились семьи чабанов.
Появилось освещение, стало возможным использование бытовых электроприборов, не говоря уже о зарядке сотовых телефонов, что было для скотоводов большой проблемой. Теперь в этих хозяйствах стало возможным освещение коровников, что намного облегчило труд рабочих.В домах крестьян появился в достатке и такой компонент комфорта, как горячая вода («солнечная»!!!)»,- поделился Вадим Ахтямов.
Председатель фонда » Сердце Азии», рассказал и о экономической выгоде ВИЭ.

«Показательным примером экономической выгоды от использования ВИЭ стала солнечная водонагревательная установка в тепличном хозяйстве Агробизнесцентра села Чилик. Она отапливает помещение для рассады. Благодаря ей рассада овощей теперь выращивается на полтора месяца раньше. Значит, и урожай можно будет собирать на полтора месяца раньше, чем в других хозяйствах. Получается прямая финансовая выгода, ведь ранние овощи всегда стоят дороже!».

Согласно его словам, возобновляемые источники энергии всё настойчивее вытесняют традиционные виды топлива, особенно такие анахронизмы, как уголь и дрова. Люди уже забывают про мазут и другие виды углеводородного топлива, источником которых является нефть. Сейчас все страны вслед за Западом, массово переводят энергетику на альтернативные виды топлива. Даже в некоторых странах северной Европы, где солнце — редкий гость, солнечная энергетика активно внедряется в государственных масштабах, в частных домовладениях и в бизнесе.

В Казахстане, где мощность солнечного излучения -одна из самых высоких в мире, сам бог велел использовать такой кладезь энергии. Особенно в тех местах, где нет линий электропередач и в сельскохозяйственной сфере. Кроме того, солнечные мобильные станции малой мощности являются палочками-выручалочками для туристов и других любителей активного отдыха на природе, охотников и рыболовов, служб МЧС и геологов, служб национальных парков и заповедников. Энергия солнца приносит блага цивилизации, уют и комфорт.

Но несмотря на это, в нашей стране переход на малые ВИЭ еще не стал массовым. И на его взгляд, это связано с разницей в цене.

«Солнечные батареи и ветрогенераторы, вызывают к себе большой интерес. Но все же они не сравнимы по цене с дизельными и бензиновыми станциями. И, если солнечные батареи, благодаря развитию конкуренции производителей, за последние 10-15 лет подешевели в 5-7 раз, то аккумуляторы не дешевеют. Спрос на них растёт благодаря росту потребления ипроизводства электромобилей и другого оборудования. Есть и некоторые сложности в сервисном обслуживании малых установок по использованию ВИЭ.

Внедрение солнечного энергооборудования даётся пока не просто, но это правильный вектор движения! Ведь не зря сейчас весь мир взял четкий курс на прекращение использования угольных и атомных станций, планируя переходить на 100% использование ВИЭ. С каждым годом технологии производства солнечных батарей, солнечных водонагревательных установок и ветроустановок совершенствуются и дешевеют. Недалек тот день, когда человечество прекратит сжигать природные недра, а ВИЭ будут использоваться повсеместно»,- подытожил руководитель проекта.

Источник: zhetysu-media.kz

Published in Санаты жоқ

ҚР Президенті Қасым-Жомарт Тоқаев «Жоғары әскери және арнаулы атақтар, сыныптық шендер және біліктілік сыныптарын беру туралы» Жарлыққа қол қойды, деп хабарлайды Ақорда.

***

Жоғары әскери және арнаулы атақтарсыныптық шендер және біліктілік сыныптарын беру туралы

ҚАУЛЫ ЕТЕМІН:

генерал-лейтенант әскери атағы:

Бектанов Мұрат Кәрібайұлына,

Дәндібаев Тимур Тұрарұлына,

Ділманов Дархан Айтқалиұлына,

Ермекбаев Нұрлан Байұзақұлына,

Қамалетдинов Сұлтан Бүркітбайұлына;

әділет генерал-лейтенанты әскери атағы

Сартаев Дастан Шаймерденұлына;

ұлттық қауіпсіздік генерал-лейтенанты арнаулы атағы

Мәсімов Кәрім Қажымқанұлына;

2-сыныпты мемлекеттік әділет кеңесшісі сыныптық шені

Асылов Берік Ноғайұлына;

генерал-майор әскери атағы:

Жазин Серік Кенжетайұлына,

Жоламанов Асқар Ахметұлына,

Жүсіпов Асан Қуанышұлына,

Ильин Юрий Викторовичке;

ұлттық қауіпсіздік генерал-майоры арнаулы атағы:

Әмірханов Асқар Баймерденұлына,

Қадырбеков Жанқозы Зекенұлына,

Манжуов Нұрғанат Нұрбапаұлына;

Қазақстан Республикасы Мемлекеттік күзет қызметінің генерал-майоры арнаулы атағы

Сағымбаев Ермек Алдабергенұлына;

полиция генерал-майоры арнаулы атағы:

Жұмаханбетов Ералы Мұсалиұлына,

Калайчиди Алексей Дмитриевичке,

Сәденов Ержан Сапарбекұлына,

Таймерденов Қанат Даниярұлына;

3-сыныпты мемлекеттік әділет кеңесшісі сыныптық шені:

Мырзакеров Бауыржан Қыпшақұлына,

Сүлейменов Тимур Қайырбекұлына;

3-санатты жоғары біліктілік сыныбы:

Бектенов Олжас Абайұлына,

Қабдула Шыңғыс Қайыпұлына

берілсін.

Қазақстан Республикасының

Президенті Қ.Тоқаев

Нұр-Сұлтан, Ақорда, 2020 жылғы 4 мамыр

№ 323

Published in Санаты жоқ

Тамара Дүйсенова ҚР Президентінің көмекшісі, Қазақстан Республикасы Президенті Әкімшілігінің Өтініштерді қарауды бақылау бөлімінің меңгерушісі лауазымына тағайындалды деп хабарланды Ақорданың ресми сайтында.

Т.Б. Дүйсенованы Қазақстан Республикасы Президентінің көмекшісі – Қазақстан Республикасы Президенті Әкімшілігінің Өтініштерді қарауды бақылау бөлімінің меңгерушісі қызметіне тағайындау туралы

Тамара Босымбекқызы Дүйсенова Қазақстан Республикасы Президентінің көмекшісі – Қазақстан Республикасы Президенті Әкімшілігінің Өтініштерді қарауды бақылау бөлімінің меңгерушісі болып тағайындалсын.

Қазақстан Республикасының

Президенті Қ.Тоқаев

Нұр-Сұлтан, Ақорда, 2020 жылғы 5 мамыр

№ 327

Published in Санаты жоқ
Сәрсенбі, 06 Мамыр 2020 10:49

Менің атам - мандангер

Бүгінгі таңда Ұлы Отан соғысының жеңісіне 75 жыл толып отыр. Осы Ұлы Жеңістің арқасында біз тәуелсіз мемлекетте, ашық аспан астында, бейбіт елде өмір сүріп жатырмыз. Әрине, бұл жеңіс бізге оңай жолмен келген жоқ. Бұның бәрі біздің сол майданда Отан үшін жанын қиған, ауыр жарақат алған батыр бабаларымыздың ерлігі. Олардың ішінде менің үлкен атам да бар. Атам Жүзбайұлы Нүрекен 1921 жылы 7 ақпанда Ақтөбе облысы Байғанин ауданында туылған. 1941  жылы жоғарғы оқу орнының  ІІІ курсында оқып жүрген кезде фашистік Германия тұтқиыл шабуыл жасап, Ұлы Отан соғысы басталып кетеді. Сол сәтте Отанын, елін қорғау үшін көптеген ер жігіттер әскерге шақыртылады. Шақыртылғандардың ішінде менің де атам Ленинград қаласындағы майданға аттанады.  

Атам және жауынгерлер Ленинградттағы трактор зауытын қорғайды. Ал немістер зауытқа ұшақпен жарылғыштар тастайды. Ал менің атамның сол қолына, кеудесіне оқ, желкесіне снарядтың жарықшағы тиеді. Жарылғыш заттың және оқтың салдарынан атам ес-түссіз қалады. Содан соң атам госпитальде алты айда емделіп шығады. Бұл сәтте майдан жалғасып жатқан. Атам қайта соғыс алаңына аттанады. 1945 жылы Ұлы Отан соғысы КСРО жеңісімен аяқталады. Атам елге аман-есен оралады. Отбасын құрып, балалы-шағалы болады. 1989 жылы 68 жасында өмірден өтеді.

Мен үлкен атаммен мақтанамын. Сол мақтаныш сезімі маған кеудеме жыр жолдарын құяды.   

Оттан да ыстық Отанға,

Қызметі адал қашанда,

Елім деген ерен ер,

Болды менің атам да.

Жау жүректі жауынгер

Сұрапыл соғыс алаңда,

Менің атам майдангер

Ерлігі мәңгі санамда! – деп өмірден өзі өтіп кетсе де, артында қалған  ұрпақтары, біздер,  атамның ерлігін ұмытпай, мәңгі есте сақтаймыз. 

Олардың  ерлігі бүгінгі күні әрбір ұрпақтың патриоттық сезімін оятып, руқын асқақтататыны сөзсіз.

Жеңіс күні жақындаған сайын атам тірі болса, Ұлы Жеңістің  75 жылдығын  қарсы алып, қуаныштан көзіне жас алар ма еді  деп ойлаймын.

Шіркін! Атам тірі болғанда ғой, қолынан ұстап, жетектеп, мерекелік салтанатты шерулерге барар ма едік деген ыстық сезім жүрегімді мазалайды.

 

Мерей ТАДЖИҒАЛИЕВА,

В.Терешкова атындағы

 орта мектебінің 5-сынып оқушысы

 

***

Ардагер әкем – мақтанышым!

Жеңістің оңайлықпен келмегенін біліп өстік. Төрт жылға созылған соғыста миллиондаған боздақтар майдан даласында ерлікпен қаза тапты. Біреулердің бауыры, әкесі, атасы қан майданнан оралмай, бала жетім, ана жесір қалып, әр жанұяның көрген қиыншылықтары аз емес еді.

Тескенсу ауылының өзінен қаншама азамат соғысқа аттанып оралмады, қаншама шаңыраққа қара қағаз келді. Соғыстан аман-есен оралған аталарымыз бен әкелеріміз еңбекке араласты.

Мен де соғысты көзімен көріп, майдан алаңында болған соғыс ардагерінің қызымын.

Әкеміз Алишеров Сейсембек 1921 жылы Тескенсу ауылында дүниеге келген. 1942 жылы соғысқа аттанған. Әкемнің өз аузынан естігендерін қысқаша баяндайын. «Уфа қаласындағы алты айлық курста оқыдым. Соғыста 3-корпус, 15-атты әскер полкында болдым. Смоленск түбінде кескілескен ұрыс, Курск шайқасы есімнен кетпейді. Біздің дивизия Украина, Белоруссия, Молдавия, Балтық жағалауы елдерін гитлершілерден азат етті.

1943 жылы Бас қолбасшыдан мақтау қағазын алдым. Львов қаласы азат етілгеннен кейін «Қызыл Жұлдыз» орденімен марапатталдым.

1944 жылы Одер өзенінің бойында 7 күн жаумен қиян-кескі ұрыс болды. Жауға ешқандай беріспедік. Қоршауды бұзып шықтық. Қатты қырғын болды, өлген адамда есеп жоқ. Немістер басып алған Румыния, Болгария, Венгрия, Полшаға көмекке келдік.

ІІ дәрежелі «Отан соғысы ордені», «Кенисберг» медалі т.б. бірнеше орден, медальдарым бар». Жеңісті Берлинде қарсы алып, елге 1946 жылы 15 маусымда оралғанын еске түсіретін еді.

Әкемнің арманы – соғыс аяқталып, елге аман жеткен жағдайда аянбай еңбектеніп, ауылыма қызмет етемін деген ойы жүзеге асты. Туған ауылына келісімен жұмысқа кірісті. Қоғамдық мал шаруашылығын дамытуға, егін, темекі, су шаруашылығында бригадир, ферма меңгерушісі, мұрап, председательдің орынбасары сияқты әртүрлі жұмыстарды атқарды. Қай жұмыста да өз міндетін абыроймен істеуші еді. Еңбегі маңдай терімен келді. Көп жұмыс істеп, аз демалғанын білемін. Қартайып, зейнеткерлікке шыққаннан кейін де еңбектен қол үзбей, совхозда арендатор болып еңбек еткені көз көргендердің есінде. Қарт майдангер әкем мына жарқын заманға тек тыныштық тілейтін еді.

Әкем 75 жасқа келгенде ғана жұмысты тоқтатты.            Совхоз әкімшілігі ат мінгізіп, шапан жауып 75 жылдығын атап өттік. Осыған дейін әкем ат үстінен түспеді. Өз ісін шексіз сүйді. Артынан ілескен ізбасарлары қазір сексеннің сеңгірінде. Кезінде Жеңіс мейрамының қарсаңында мектепке шақыратын, ардагерлерді ауданға жинайтын. Мейрам күні ауылдағы ескерткішке кеуделері орден, медальдарға толы болып келуші еді, бірте-бірте қатарлары сирей бастады. «Елу жылда -ел жаңа» демекші, соғыс ардагерлері бүгінде ауылымызда жоқ.

Соғыс отының өшкеніне 75 жыл өтсе де, ата-әкелеріміздің қаһармандық ерліктерін ешқашан ұмытпаймыз. Соғыс ардагерлері мен тыл еңбеккерлеріне деген сүйіспеншілік пен құрмет бүгінгі және келер ұрпақтың жүрегінде мәңгі сақталады.

 

Салтанат Алишерова,

Тескенсу ауылының тұрғыны

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Published in Мақалалар
Copyright © 2014 Меншік иесі: ТОО "Еңбекшіқазақ" Есік қаласы, Алматы обласы № 4270-Г

 Выходные данные

Жарнама

для детей, достигших 12 лет